لکنت

درمان قطعی برای لکنت وجود ندارد. در درمان لکنت زبان کودک هیچ دارویی تایید نشده است. گاهی گفتار درمانگر مستقیماً با کودک کار می کند تا هم تکنیک های رفتاری کودک را توسعه بدهد، هم به کودک یاد بدهد بدون لکنت حرف بزند. درمان واقعی براساس شرایط خاص هر کودک متفاوت خواهد بود.

در مواجهه با لکنت چه وقت باید از متخصص کمک گرفت؟

اگر نگران جریان طبیعی رشد کودک تان هستید، از پزشک کمک بگیرید.این توصیه در مورد لکنت زبان هم صدق می کند. پزشک می تواند شما را به متخصصی به نام گفتار درمانگر ارجاع بدهد. گفتاردرمانگران می توانند کودک شما را ارزیابی و مشخص کنند که آیا لکنت او مشکلی ادامه دار است یا نه. در بیشتر موارد لکنت زبان کودکان، درمان در وهله ی نخست روی تمرین و کار با والدین برای توسعه تکنیک هایی است که به کودک کمک کند تا با لکنت خود کنار بیاید.

کارهای زیادی هست که والدین و سایر اعضای خانواده می تواند برای کمک به کودک انجام دهند تا او از این مشکل گفتاری عبور کند:

فرصت های حرف زدن را برای او فراهم کنید؛ فرصت هایی همراه با آرامش، سرگرم کننده و لذت بخش.

بدون اینکه درگیر تلویزیون یا سایر مداخله گرها باشید، برای شرکت دادن فرزندتان در گفت و گوها وقت صرف کنید. برای مثال، می توانید عادت شرکت کردن در صحبت های سر میز شام را به صورت روزانه در او ایجاد کنید.

از حرف زدن کودک تان انتقاد نکنید و بر درست یا دقیق حرف زدنش اصرار نورزید.

وقتی لکنت به یک مشکل تبدیل شده است، کودک را برای برقراری ارتباط کلامی یا سرگرم کردن دیگران با استفاده از کلام تحت فشار قرار ندهید. فعالیت هایی را پیشنهاد بدهید که تبادلات کلامی کمتری را می طلبند.

با حضور ذهن به آنچه کودک می گوید گوش بدهید، ارتباط چشمی معمول برقرار کنید، بدون نشان دادن علامتی از بی صبری یا نا امیدی.

در مواجهه با لکنت کودک واکنش منفی نشان ندهید، یا اینکه گفتارش را تصحیح و جمله اش را کامل نکنید. این مهم است که کودک متوجه شود آدم ها می تواند حتی وقتی لکنت دارند، به شکل موثری ارتباط برقرار کنند.